Van ijs
Zomer beloofd
Maartse buien
19
De wereld zei
Een verre fotograaf
De beeldentuin
Ons eiland
Lief
Van ijs
Alles wat ik zijn kan is van ijs
Ik heb me hees geschreeuwd
Maar niemand heeft het doorgehad
Ik heb me leeg gehuild
Maar niemand heeft het echt gezien
Nou, jij misschien
Ze keken door me heen
Want alles wat ik zijn kan is van ijs
Boven in de toren
Is waar iedereen wil zijn
Ik ben er ook
En alles wat ik zijn kan is van ijs
Boven in de toren
Kijken scherven hart mij aan
En mijn geheim
Alles wat ik zijn wil dat is Hij
Ach, ik ben net als jij
Ik ben nooit tevreden met mezelf
Voor altijd vastgevroren in mezelf
Ik heb me leeg gehuild
Maar niemand heeft het echt gezien
Nou, jij misschien
*
Jeroen Prinsen, JG – drum programming
Een fragment verscheen op de soundtrack van de korte film ‘Is Kristel thuis?’, ©2006 Pygmalion Producties
Zomer beloofd
Weet je het nog?
Je had me zomer beloofd
Ik wist niet wat ik zag
Die eerste zonnige dag
Weet je het nog?
Je had me zomer beloofd
Ik werd wakker die dag
Voor het eerst echt wakker die dag
Weet je het nog?
Je had me zomer beloofd
Maar al in mei
Regen jij
Op hem neer
Ik zie niets meer
Ik dacht dat ik de enige was
Maartse buien
Ik kan het weer uit het westen zien komen
De stad ligt in mijn platte land
Ik zie de wijzende vingers van een boze hand
Wolken in maart en ik sta op het dak
Ik kijk toe hoe ik nergens toe doe
Ik heb geleerd hoe gewoon ik kan zijn
En gezien dat het niet bij me hoort
Ik heb te diep in het hart van de wereld geboord
Wolken in maart en ik sta op het dak
Kijk omlaag naar de waan van vandaag
Laat het regenen vandaag
Laat het lente zijn vandaag
Laat me mooier zijn vandaag
Ik voel de ogen, de vragen
Ik voel hoe ik eindelijk een keer echt besta
Een grijze sluier danst mijn val achterna
En niemand die duwde, geen eigen besluit
De wind blies de lente en mij voor zich uit
Laat het regenen vandaag
Laat het lente zijn vandaag
Laat me mooier zijn vandaag
Laat me breekbaar zijn
Laat me breekbaar zijn
Ook al is het maar één mooie dag
19
Vraag me maar niet wat ik hier doe
Ik ben een negentiendejaars student
Niemand heeft de tijd die ik zoek
Iedereen is nu wat ik niet ken
Wat ik vervloek
Oud en gewend
Aan alles, aan elkaar, aan oorlog toe
Vraag me maar niet wat ik hier drink
Ik ben een negentiendejaars student
Niemand kent het lied dat ik zing
Iedereen hoort dat ik dronken ben
Mijn lieveling
Waar je ook bent
Kom me halen, ik voel dat ik zink
Ik was negentien misschien
En ik dacht: “Het leven stopt nu hier bij jou”
Ik was negentien misschien
Jong genoeg om nog te weten wat ik wou
Vraag me niet waarom ik je zoek
Ik ben een negentiendejaars student
Sinds jij weg bent is wat ik doe
Vragen aan mezelf hoe oud ik ben
Ik kijk toe
Hoe een moment
Een leven lang kan duren in mijn boek
Ik was negentien misschien
En ik dacht: “Het leven stopt nu hier bij jou”
Ik was negentien misschien
Jong genoeg om nog te weten wat ik wou
Ik denk nog elke dag aan jou
Al zijn je ogen lang geleden stil gedoofd
Ik ben nog elke dag bij jou
En net als ik word jij nooit ouder in mijn hoofd
De wereld zei
Van ijdel naar mooi
Naar meer dan mezelf
En dat binnen een week
Een schilder die kijkt
Een dichter die zwijgt
En daarboven zweef jij door mijn hoofd
En alles komt goed met de maan en mij
We hebben de sterren nu op een rij
Van kijken naar wijzen
Het grote gebaar
En dat zonder een woord
Een schilder die kijkt
Een dichter die zwijgt
En daarboven zweef ik door je hoofd
En alles komt goed tussen jou en mij
Weet je niet wat ooit de wereld zei?
*
Martijn de Haar, Simone Vermeer – stemmen
Een verre fotograaf
Je proost op mij
Een verre fotograaf
Je denkt aan mij
Het koele ideaal
Ooit dan komt de dag
Dan zie ik jou terug
Dan zeg ik dat de jaren kort en zoet
Onmerkbaar waren
De waarheid zal ik jou dan maar besparen
Ooit kus jij de dromen in mijn hoofd terug
Maar dan is het
“Alles goed?”
En wat jij voor werk doet
Niet wat ik nog altijd zeggen moet
Je proost op mij
Een verre fotograaf
Je kijkt naar mij
En ik zie jou terug
Tijd en ruimte eventjes verdwenen
Zou ik dat toestel ooit eens mogen lenen?
*
Sacha Meijer – elektrische gitaar
De beeldentuin
Ik vrees dat niemand vandaag aan hem denkt
Ik weet dat de wereld vergeet
Maar huizenhoog staan zijn beelden van glas in de stad
Ik kijk naar het beeld van de eerste prinses
Mooi als de maan die hij net had ontdekt
Levend alleen als je kijkt
Met ogen van vuur of geheimen van eeuwige duur
Ze kijkt naar de zee en de tweede prinses
Hoe kan een leven vergaan?
Je kijkt door haar heen en je ziet hem staan
Mooi als de zon was die tweede prinses
Verblindend voor iemand die kijkt
Met open ogen maar zacht voor wie blindelings volgt
Ze kijkt naar beneden en kleurt zijn verhaal
Hoe kan een leven vergaan?
Je kijkt door ze heen en je ziet hem staan
Mooier dan iedereen de koningin
De wereld houdt zij in haar hand
Eén beweging en heel zijn verleden verbrandt
Maar ik denk dat niemand dat ooit heeft gezien
Hoe kan een leven vergaan?
Je kijkt in haar ogen en ziet jezelf
Ons eiland
Ons eiland
Was vakantie
Verwondering
En buiten
Ik zou er zo graag willen wonen
Maar moet zien dat het dan zinkt
Ons eiland
Was vakantie
Verwondering
En buiten
Ik weet dat wij er steeds terugkomen
En weggaan net voordat het zinkt
Lief
a. Helena & Valentino
Helena
Zie je niet hoe ik in oorlog breek?
Zachte eenvoud
Verbouwt wat ik in alle vrede
En zo alleen heb bedacht
In een nacht zo bleek
Helena, wat weet je van mij?
Woorden verloren in mij
Ik vind je lief
Vind je mij ooit terug?
Valentino
Zie je niet hoe ik je harten breek?
Zachte eenvoud
Verbouwt wat we in alle vrede
Samen wel hadden getemd
Want je bent zo week
Ik ging door met het spel
Is dat slecht?
Je weet toch wel:
Ik vind je lief
Vind je mij ooit terug?
b. Leven leven
Ik kan niet met haar leven leven
De gedachte dat ik dat van mij heb weggegeven
Grijpt mijn keel als ik haar vrij voorbij zie zweven
Ik kan niet met haar leven leven
Dat maar onbewogen doorgaat maar mij nog doet beven
Grijp mijn keel nu ik nog vrij ben om dit alles op te geven
Ik kan niet met haar leven leven
Ach, ik kon het voor heel even
Ik kan niet in haar leven leven
Vrije wil is groter dan het stil naar liefde streven
Dus daar loopt ze in haar lange jas te zweven
Ik kan niet in haar leven leven
Hoogstens als de man die dat ontkennen kan voor even
Grijp mijn keel nu ik de tijd heb om eens alles op te geven
Ik kan niet in haar leven leven
Ach, ik doe het soms heel even
Helena
c. Levenslief
Dromend in de rode zon
Van hoe een leven lang bij jou begon
En alles zwijgt van ons geloof
Dwalend langs het gouden strand
Ik voel het leven in jouw koude hand
En alles ruist van ongeloof
Van hoe een leven lang bij jou begon
Zolang ik slaap
Vast als altijd
Levenslief, dromenlief, hartelief, heldenlief, overwinningslief
Levenslief, dromenlief, hartelief, heldenlief, overwinningslief
Alles waar ik in geloof
Ben jij een leven lang in deze zon
Zolang ik slaap
Vast tot het eind
d. Helena?
Helena
Een hamer slaat ieder uur werkelijkheid
Helena
De jaren verzonnen jouw schoonheid
En zetten jou op de troon
Naast mijn dood
Maar Helena, wie ben je voor mij?
e. Onzin
Al het geweld
Zing ik uit mijn hoofd
Gespleten held
Liefdevol verdoofd
En weer een woord
Vervliegt in jouw gezicht
Zo onverstoord
Zijn wij hier in het licht
Er is geen tijd
Dus vroeger komt te laat
Er is geen spijt
Als een moment nooit overgaat
Hier zijn wij
Verhalen zijn te klein
De wegen naar de waarheid
Lijken eindeloos te zijn
En weer een woord
Vervliegt in jouw gezicht
Zo onverstoord
Zijn wij hier in het licht
Er is geen tijd
Dus vroeger komt te laat
Er is geen spijt
Als een moment nooit overgaat
Jij blijft bij mij
Want waar jij
Woont in mij
Daar zijn wij
Onszelf niet meer, Helena
Een onzin rijmt op alles wat ik zie in jou
De mooiste vrouw
Helena
En elk gezicht in elk gedicht was vals
Zwijg in alle talen als een onzin rijmt op alles wat ik denk bij jou
…
Sacha Meijer – elektrische gitaar
Corinne Horlings – zang